کو کجاست

                 آن تهی گاه زمین آغوش تو

                             هر دو چشم مست و شورانگیز تو

                                          آن دو دستی کز نوازش های او

                                                         آسمانی گشتم و رسوای او

کو کجاست ؟

                  آن نگاهی کز نگاهم می ربود

                            صبر و آرام و قرارم هرچه بود

                                      آخر این دردی که در دل خفته است

                                              بی گمان محتاج عشقی کهنه است

                                                          تا برون یازد غم دل را زدل

                                                                تا نهان سازد غم دیرینه را

                                                                       کز نبودش ریشه تا پایم کشید

کو کجاست ؟

                 بلبل آوازه خوان باغ من

                       کز نبودش رنگ بی برگی گرفته باغ من

                                                  آن دلیل بودن پروانه ها

                                                          آن سبب ساز همه افسانه ها

کو کجاست ؟

                 آن ترنم

                          آن صداقت

                                      آن صدا

                                                 آه

                                                    کس خبر دارد کجاست؟....

LOVE

درمیان من وتو فاصله هاست.

گاه میاندیشم،میتوانی تو به لبخندی،این فاصله را برداری،

تو توانایی بخشش داری،

دستهای تو توانایی ان را دارد که مرا...زندگانی بخشد.

چشمهای تو به من ارامش میبخشد،

و تو چون مصرع شعری زیبا،

سطر برجسته ای از زندگی من هستی.

دفتر عمر مرا با وجود تو شکوهی دیگر - رونقی دیگرهست.

میتوانی تو به من زندگانی بخشی

یا بگیری از من انچه را میبخشی ...

راز من

می خوام رگمو بزنم(قرمز می نویسم چون دلم خونه)

_{دوست دارم که.....}

_{يه اتاقي باشه گرمه گرم ... روشنه روشن ... تو باشي، منم باشم ... کف اتاق سنگ باشه سنگ سفيد... تو منو بغلم کني که نترسم ...که سردم نشه ...که نلرزم ... اينجوري که تو تکيه دادي به ديوار ... پاهاتم دراز کردي ... منم اومدم نشستم جلوت و بهت تکيه دادم ... با پاهات محکم منو گرفتي ... دو تا دستتم دورم حلقه کردي ... بهت مي‌گم چشماتو مي‌بندي؟ ميگي آره! بعد چشماتو مي‌بندي ... بهت مي‌گم برام قصه مي‌گي تو گوشم؟ مي‌گي آره! بعد شروع مي‌کني آروم آروم تو گوشم قصه گفتن ... يه عالمه قصة طولاني و بلند که هيچ وقت تموم نمي‌شن ... مي‌دوني؟ مي‌خوام رگ بزنم ... رگ خودمو ... مچ دست چپمو ... يه حرکت سريع ... يه ضربه عميق ... بلدي که؟ ولي تو که نمي‌دوني مي‌خوام رگمو بزنم ... تو چشماتو بستي ... نمي‌دوني من تيغ رو از جيبم در ميارم ... نمي‌بيني که سريع مي برم ... نمي‌بيني خون فواره مي‌زنه ... رو سنگاي سفيد ... نمي‌بيني که دستم مي‌سوزه و لبم رو گاز مي‌گيرم که نگم آااخ که چشماتو باز نکني و منو نبيني ... تو داري قصه مي‌گي.. من شلوارک پامه ... دستمو مي‌ذارم رو زانوم ... خون مياد از دستم مي‌ريزه رو زانوم و از زانوم مي‌ريزه رو سنگا ... قشنگه مسير حرکتش! قشنگه رنگ قرمزش ... حيف که چشمات بسته است و نمي‌توني ببيني ... تو بغلم کردي ... مي‌بيني که سرد شدم ... محکمتر بغلم مي‌کني که گرم بشم ... مي‌بيني نامنظم نفس مي‌کشم ... تو دلت ميگي آخي دوباره نفسش گرفت! مي‌بيني هر چي محکمتر بغلم مي‌کني سردتر ميشم ... مي‌بيني ديگه نفس نمي‌کشم ... چشماتو باز مي‌کني مي‌بيني من مردم ... مي‌دوني؟}

_{من مي‌ترسيدم خودمو بکشم! از سرد شدن ... از تنهايي مردن ... از خون ديدن ... وقتي بغلم کردي ديگه نترسيدم ... مردن خوب بود، آرومِ آروم ... گريه نکن ديگه! ... من که ديگه نيستم چشماتو بوس کنم بگم دلم مي‌گيره‌ها ! بعدش تو همون جوري وسط گريه‌هات بخندي ... گريه نکن ديگه خب؟ دلم مي‌شکنه... دلِ روح نازکه ... نشکنش خب...؟} 

سفر بخیر

تو مال من بودی

^{واسه من تنهایــــــی شده عادت}

^{رفتی و شکونـدی دل و راحـــــت}

^{یه روزی واسه تو من چی بودم}

^{بگو یادت خوب ٬اون روزها ....}

^{همه ی اون شبها....}

^{تو بودی با من..........اینو یادت حتما}

^{بذار فراموشم شه....خاطره هامون}

^{تو واسه قلبم...........نبودی مهمون}

^{تو مال من بودی............آره}

^{بیا گل نازم٬ سرو نازم٬ برگرد پیشم}

^{آخه با وجود تو فقط من سرگرم میشم}

^{درست زمانی که داشتم نیاز بهــت}

^{تو رفتی و واسم نسوخت زیاد دلــــت}

^{گفتی باید برم٬ خوب مرامم ایـــــنه}

^{با اینکه میدونستی تو دوریت عذابم میده}

^{گفتم آره برو٬ تو واسم ثابت عشقت}

^{من احساسیم٬ اما تو عاشق عشــــقت}

^{تو بودی با من..........اینو یادت حتما}

^{بذار فراموشم شه....خاطره هامون}

^{تو واسه قلبم...........نبودی مهمـون}

^{تو مال من بودی............}

^{دیگه نمیخوام یه لحظه بی تـو}

^{بشینم غـــــــروب دریا رو ببـــینم}

^{رفتی نفــــــهـــمـــــــــیدی دیونتم.........}

^{بذار خودم به همه بگم تو فریاد نزن}

^{این ترانم مال توه٬ که من خـــوب میخونم}

^{من تورو خیلی مـیخوام و تو صــادق نیستی}

^{حرف بـــــــــــزن٬ تو که آدمی ساکــت نیستی}

^{د.....بگو٬ بگو................. تو آدم سابــــق نیستی}

^{تو بودی با من..........اینو یادت حتما}

^{بذار فراموشم شه....خاطره هامون}

^{تو مال من بودی............تو مال من بودی.... تو مال من بودی....تو مال من بودی....}

آموختن(قرمز می نویسم چون دلم خونه)

^{من هنوز نیاموخته ام که نیازهای کودکانه ام را درون خویش محبوس کنم.}

^{من هنوز نیاموخته ام که نیاز های کودکانه ام را درون خویش سرکوب کنم.}

^{من هنوز نیاموخته ام که نیازهای کودکانه ام را درون خویش در صدلای فراموش شده ی کودک درون به بند کشم.}

^{من هنوز نیاموخته های زیادی در مورد نیازهای کودکانه ام باقی ست.}

^{و تو هنوز خوب به من می آموزی ، این نیاموخته ها را...}

نور اميد (قرمز می نویسم چون دلم خونه)

نور اميد هرگز نبايد از زندگي شما محو شود

^{چهار شمع به آهستگي مي سوختند،در آن محيط آرام صداي صحبت آنها به گوش مي رسيد
شمع اول گفت : من صلح و آرامش هستم،هيچ کسي نمي تواند شعلهَ مرا روشن نگه دارد من باور دارم که به زودي مي ميرم.......}

^{سپس شعلهَ صلح و آرامش ضعيف شد تا به کلي خاموش شد}

حس غریب

استقبال تو

من اينك باز مي گويم
كلامم را
و شعرم را
برايت راز مي گويم
تو اي نيلوفر زيبا
تو اي تنها و بي همتا
چنان در سحر زيباي كلامت
مانده ام مفتون
چنان با حرف حرف شعر تو
جدا گشتم از اين گردون
كه ديگر هيچ حرفي جز كلام
دوستت دارم
نمي دانم
نمي خواهم
نمي خواهم دگر اين گيتي پست دغل پرور
كه ديگر من تو را دارم
به استقبال تو اين بي زبون آمد
برايت هديه ايي دارد
اگر چه كوچك و كم قدر
كه شايد در نظر آيد
و آن جاني ست ناقابل
كه در پيش تو قربان است
يكي شكرانه كوچك
براي عهد و پيمان است.