اطلاعیه

اینم یادگاری های سال 87

با هفت تا آسمون پر از گلای یاس و میخک

با صد تا دریا پر عشق و اشتیاق و پولک

یه قلب عاشق با یه حس بی قرار و کوچک

فقط می خواد بهت بگه تولدت مبارک

روش عاشقانه
1- هميشه نسبت به هم مؤدب باشيد، اين کار بسيار آسان است و در کيفيّت روابط‌‌تان تفاوت چشم‌گيري ايجاد مي‌کند.

2- زماني که براي نخستين بار همسرتان را ديديد و عاشقش شديد را به ياد بياوريد و نامه عاشقانه‌اي برايش بنويسيد و طي آن جزئيات آن خاطره را برايش بازسازي نماييد.

3- داخل اتومبيل همسرتان يادداشتي بگذاريد که روي آن نوشته شده : «عشق توست که چرخ‌هاي دنيا را مي‌چرخاند».

4- وقتي در هواي سرد با هم قدم مي‌زنيد کت‌تان را درآورده و بر روي شانه‌هايش بيندازيد.

5- به او بگوييد با تمام افرادي که تاکنون ديده‌ايد تفاوت چشم‌گيري دارد. اين موضوع در روابط‌تان تحوّل شگفت‌انگيزي به وجود خواهد آورد.


(يک زن خوب، الهام‌بخش مرد است. يک زن فوق‌العاده، نظر مرد را جلب مي‌کند، يک زن زيبا، مرد را شيفته خود مي‌کند. يک زن دل‌سوز، قلب مرد را مي‌ربايد...)
6- به پاس قدرداني از زحماتش، دستش را ببوسيد.

7- فکر کنيد که ديگر محبوب‌تان را نخواهيد ديد و پس از آن نامه عاشقانه بلندبالايي برايش بنويسيد و به او بگوييد او و عشقش براي شما چه معنا و جايگاهي دارد.

8- در کمد لباس‌هايش عطر بپاشيد.

9- اگر دلتان مي‌خواهد احساساتي برخورد کند، شما نيز با او احساساتي‌تر باشيد.

10- زمان، دل‌هاي شکسته را درمان مي‌کند!

11- به نقطه ضعف‌هاي همسرتان پي ‌ببريد و زماني که بين شما مشکلي پيش مي‌آيد، انگشت روي آنها نگذاريد.

12- دفترچه‌اي از حوادث جالبي که برايتان رخ داده است درست کنيد و زماني که او نياز به کمي تجديد روحيه و تفريح دارد آن را در اختيارش بگذاريد.

13- همين امشب به هنگام صرف شام در دهان همسرتان لقمه بگذاريد.

14- با او مانند يک انسان رفتار کنيد نه يک شيء.

15- با او به عنوان مهم‌ترين شخصيّت دنيا برخورد کنيد.


(در صورتي که با افرادي که دوستشان داريد هم‌دردي کنيد، آنها بيشتر مجذوب شما مي‌شوند).
16- براي حفظ سلامتي‌اش از هيچ‌کاري دريغ نکنيد.

17- وقتي روز بدي را پشت سر گذاشته‌ايد سرتان را روي شانه‌هاي او بگذاريد و يک دل سير گريه کنيد.

18- با همديگر از فرزندانتان مراقبت کنيد.

19- هرگاه مي‌خواهد از خانه خارج شود تا جلوي در خانه دنبالش رفته و او را بدرقه کنيد.

20- هرگاه يک مشاجره لفظي بين شما پيش آمد زود همه چيز را فراموش کنيد.

آرزوی من این است : نتراود اشک بر روی چشمانت مگر از شوق زیاد . و به

اندازه هر روز تو عاشق باشی. عاشق آنکه تو را می خواهد و به لبخند تو از

از کفر تو تا دین من راهی بجز تردید نیست

دلخوش به فانوسم مکن انجا مگر خورشید نیست

با حس ویرانی بیا تا بشکند دیوارمن

چیزی نگفتن بهتر از تکرار طوطی وار ما

بی جستجو دیوانه وار از جنس عادت می شود

حتی عبادت بی عمل محو سعادت می شود

با عشق آن سوی خطر جایی برای ترس نیست

در انتهای موعظه دیگر مجال ترس نیست

کافر اگر عاشق شود بی پرده مومن می شود

اگه تا روزه قیامت داشتنت نباشه قسمت

چشم به راهه تو می مونم با دلی پر از صداقت

اگه با اشکای گرمم دل سنگ برام بسوزه

اگه جسم من بپوسه بعد دنیای دو روزه

نه فقط عاشقت هستم مرهمی روقلب خستم

این تویی که می پرستم سرسپرده ی تو هستم

اگه جای تو به این دل ، همه دنیا روببخشن

می گذرم از هر چه دارم اگه باشی عاشق من

اگه زنجیره به پاهام اگه قفل و اگه صد بند

میرسم هر جا که هستی به تو و عشق تو سوگند

اگه باشی تاجی بر سر یا که از ذره ای کمتر

دل من داغت رو داره تا ابد تا روزه آخر

اگه با یک قلب تب دار بشم از عشق تو بیمار

یا وجود عاشقم رو ببرن تا چوبه ی دار

اگه زندگیم فنا شه طعمه ی خشم خدا شه

یا که در حسرت عشقت روحم از بدن جدا شه

اگه قلبمو شکستی رفتی و از من گسستی

مهربون یا خود پرستی هر که هستی هرچه هستی

نه فقط عاشقت هستم مرهمی روقلب خستم

دلم گاهی آماج هجوم خاطره ها قرار می گیرد....در خلوت شبانه ام به طنین قدمهایشان

گوش می سپارم و آنقدر در آنها غرق می شوم تا آخرین ستاره در دامان سپیده به خواب رود

بگذار این روزها کمی با خود تنها باشم.بگذار کمی به خاطراتم نزدیک شوم....بگذار با خاطره ها نیز زندگی کنم.....دلتنگ می شوم.......ولی زیباست!

بگذار زمزمه های دلتنگیم را به قاصدکها بسپارم و بعد سبکبال همچون ستاره ای به آغوش آسمان پناه ببرم و از قلبم برایش بگویم.سر به روی شانه های مهربانش بگذارم و بگویم گاهی چه غریبم.....چه دلتنگم! و آسمان با آن قلب بزرگش مرا به آغوش پرمهرش بفشارد و اشکهایم را بزداید و برایم از امید...از عشق و زیبایی بگوید.....آنقدر در گوشم زمزمه کند تا لبخند بر لبانم بنشاند و مرا به زمین بازگرداند تا با قلبی عاشقتر و دلی پر از امید زندگی از سر بگیرم.........می خواهم تا آسمات اوج بگیرم!

اینقدر مرا محصور عشقت نکن....باور کن من هم تو را به اندازه تمام صداقتها دوست دارم!

فقط بگذار گاهی آسمان دلم بغضش را ببارد...آنگاه تو مثل رنگین کمان پس از ترنم باران بیا....با همه زیباییت!

از اینجا تا تلاطم امواج عشق....تا تو فاصله ای نیست.....می توانم کنار واژه های غمین ومحزونم جمله ای بنویسم پر از خورشید!میتوانم آخرین لحظه خاطره هایم را در آغوش بگیرم و ببوسمشان و در گوشه ای از قلبم پنهان کنم و با چشمانی پر از امید و لبی خندان به سوی تو پر بگیرم.تو سرشار از عشق و محبت و مهربانی هستی! روح تو آنقدر بزرگ است که بتواند مرا بفهمد!

آخرین شبنم اشک را از چشمانم میبارم...آخرین لحظه را به خاطره می سپارم و خاطره را به خاطره ها.....با همه عشق به چشمانت خیره می شوم.آخرین فرصت را غنیمت می شمارم و آخرین کلام را به زبان می آورم:

نور اميد هرگز نبايد از زندگي شما محو شود دوشنبه یازدهم تیر 1386 8:45

چهار شمع به آهستگي مي سوختند،در آن محيط آرام صداي صحبت آنها به گوش مي رسيد
شمع اول گفت : من صلح و آرامش هستم،هيچ کسي نمي تواند شعلهَ مرا روشن نگه دارد من باور دارم که به زودي مي ميرم.......سپس شعلهَ صلح و آرامش ضعيف شد تا به کلي خاموش شد

شمع دوم گفت:من ايمان واعتقاد هستم،ولي براي بيشتر آدم ها ديگر چيز ضروري در زندگي نيستم پس دليلي وجود ندارد که ديگرروشن بمانم.........سپس با وزش نسيم ملايمي ايمان نيز خاموش گشت

شمع سوم با ناراحتي گفت:من عشق هستم ولي توانايي آن را ندارم که ديگر روشن بمانم،انسان ها من را در حاشيه زندگي خود قرار داده اند و اهميت مرا درک نمي کنند،آنها حتي فراموش کرده اند که به نزديک ترين کسان خود عشق بورزند..............طولي نکشيد که عشق نيز خاموش شد

آنقدر آهسته ميآيم که هر لحظه

حضورم با نامت جاودانه بتازد

واين است همان حديث مکرر آمدن من

و حديث مکرر عاشقی

وقتی نا امید شدی توی سردیه غربت به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش توی

وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوست داره

وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه

وقتی جایی نشستی که کنارت خالی بود به یاد بیار کسی رو که به خاطر تو الان تنهاست

ولی وقتی همه ی این کارارو بکنی و اون دیگه تورو نخواد چی؟ اون وقت میشه بیاد اورد کسی رو که تو رو دیگه نخواسته؟؟؟

چه کسی می خواهد
من و تو ما نشویم
خانه اش ویران باد!
من اگر ما نشوم تنهایم
تو اگر ما نشوی خویشتنی
از کجا که من و تو
شور یکپارچگی را در شرق
باز برپا نکنیم
از کجا که من و تو
مشت رسوایان را وا نکنیم
من اگر برخیزم
تو اگر برخیزی
همه برمی خیزند
من اگر بنشینم
تو اگر بنشینی
چه کسی برخیزد

من پسری مهربان هستم . البته بعضی وقتا عصبانی میشم ولی زود خنک می شوم و فراموش می کنم . زیاد به کارم اهمیت می دم . اگه کسی رو دوست داشته باشم از هیچ کاری دریغ نمیکنم مثل خواهر جانم که سعی میکنم تا بیشتر وقتها با هم باشیم و یا اینکه از نزدیک بینمش. کتابهای شعر رو دوست دارم و از بچگی داستان و رمان زیاد خوندم. بعضی وقتا هم شوخی هایی می کنم که خیلی جدی به نظر می رسند. در این مواقع فقط خواهرم می تونه مشت من را باز کنه . البته از بعضی ها شوخی ها خوشم نمیاد . اصلا غرور ندارم و شاید این زیاد خوب نباشه. بعضی وقتها متاسفانه خیلی بد قول میشوم. این همون چیزی هست که شاید تا حالا چند بار خواهرم هم به من یادآور شده. از آدم های مغرور اصلا خوشم نمیاد. اگر می بینید من برای خواهرم غش می کنم واسه اینه که اون طفلک اصلا حتی یک سر سوزن هم غرور نداره. بجای غرور و افاده که امروزها مد روز شده شرم و حیا تا دلتان بخواهد داره. عاشق شنا کردن هستم. اگه آدم نبودم دلم می خواست ماهی دریا باشم . ازمهمونی رفتن خوشم نمیاد خیلی آرزو دارم خواهرم رو به گردش ببرم و دوتایی با هم ساعت ها حرف بزنیم و از دوران کودکی برای هم تعریف کنیم. از تاریکی اصلا نمی ترسیدم چون یک مرد کامل هستم. بعضی وقتا فقط از تنهایی می ترسم . نه تنها در خانه بلکه تنها شدن در زندگی. دوستی صادق پایدار و فادار هستم . اغلب خنده رو هستم . هرگز درخواست کمکی را رد نمیکنم. از همه مهمتر این که من عاشق هستم. عاشق خواهرم هستم و اون رو می پرستم. با تمام وجود و با تمام اخلاص

اگر دانه دانه ستاره های آسمان را می توانستم از آن بالا برچینم

اگر کیسه کیسه ابرهای سفید را قادر بودم برایت جمع کنم

اگر دستانم به تنها میوه آسمان روز یعنی خورشید و آسمان شب یعنی مهتاب می رسید

اگر از عصاره ناب کمیاب ترین گل دنیا قطره ای عطر ناب می تونستم بگیرم

و اگر روزی کمیاب ترین درخت نارون روی زمین میوه ای برایت می آورد

همه و همه راتقدیم تو می کردم

براي ديدن تو دورترين فاصله ها چه نزديك است

براي ديدن تو سخت ترين راهها چه هموار است

براي ديدن تو بزرگترين سختي ها چه شيرين است

براي ديدن تو مي آيم خواهرم

حس همیشه داشتنت........نه عشق و دلبستگیه

نه قصه ی گسستنه................نه حرف پیوستگیه

عادت و عشق و عاطفه.......هرچی لغت تو عالمه

برای حس منوتو...................یه اسم گنگ و مبهمه

تو این روزای بیکسی..........اگه به دادم نرسی

یه روز میای که دیر شده...نمونده از من نفسی

خواستن تو برای من فـرا تر از روح و تنه

راز همیشگی شدن همیشه از تو گفتنه

اگر تو محلتم بدی محلت مرگـــو نمیخوام

با تو به قصه میرسم همراه لحظه هام بیا

تو را چه به نامم ای مادر ؟ تندیس عشق ؟ گنجینه مهر ؟ مظهر محبت ؟ بگو تو را چه به نامم. ای مادر ؟ نمی دانم خدای توانا در جسم و جان تو چه نیرویی به ودیعت نهاده است که سر تا پا عاطفه و عنایتی . ای لطیف ترین و عالی ترین روح بشری ! چگونه بر تو بانگ توان زد که خداوند . فرزندان را از کمترین زمزمه خشم آلود به مادر منع کرده است ؟ ای عروس آفرینش که از گیسویت . عصمت .از دیدگانت .مهر و از مژگانت . نور. از دستانت کرامت و از لبانت سخن عشق . فرو می بارد . مرا ببخش که زبانم بسته و قلمم شکسته که گفتار و نوشتارم پیش روی تو آبرو ندارد . از کدام نسیم محبت دم بزنم ای طاووس رنگین بال بهشت . هر سال نو طلیعه ی نوروز مادر است هر ماه نو جمال دل افروز مادر است هر روز در تصور من روز مادر است هر هفته یی که می گذرد یاد او کنم

هرچه بیشتر برایم مشکل ایجاد می کنی

بیشتر باعث می شود که بخواهم به سویت بازگردم

میگویی که از من متنفری، من اما بیشتر دوستت دارم

تو من را نمی خواهی ،من اما بیشتر می خواهمت

برایت گل می خرم ،تو آنها را به من پرتاب می کنی

من می دانم که این ناراحت کننده است اما مرا شاد میکند

هرچه بیشتر کشیده می زنی ،بیشتر تحریکم میکنی

چون دوستم داری و من بیشتر دوستت دارم !

اگر کلمه دوست دارم

قطره قطره گریه کردم مثه بارون مثه ناودون

ای که هستی باور من در تموم خستگی ام

خسته از باور عشقم خسته از دلواپسی ام

کی می خواد از تو بگیره پره پرواز رهایی؟

جونشو باید بزاره کف دستم مثه ماهی

عشقه تو خونه تو رگهام ِ گریه کردی پیش چشمام

سادگی هات مثه بارون دست گذاشتی توی دستام

کی می تونه توی دنیا پات کنه کفش طلارو

بمونه با تو تو هر شب بشمره ستاره ها رو

توی دنیا کی می تونه مثه تو عاشق بمونه؟

بسازه قصه ی عشقو عاشقونه عاشقونه

دوست داری باشم کنارت آب بشم من تو نگاهت؟

دوست داری یه عمری باشم مثه شمعی چشم به راهت؟؟؟

از طرف...دوست و دوستدارت:خدا

امروز صبح که از خواب بيدار شدي،نگاهت مي کردم؛و اميدوار بودم که با من حرف بزني،حتي براي چند

کلمه،نظرم را بپرسي يا براي اتفاق

خوبي که ديروز در زندگي ات افتاد،از من تشکر کني.اما متوجه شدم که خيلي مشغولي،مشغول انتخاب

لباسي که مي خواستي بپوشي.

وقتي داشتي اين طرف و آن طرف مي دويدي تا حاضر شوي فکر مي کردم چند دقيقه اي وقت داري که

بايستي و به من بگويي:سلام؛اما

تو خيلي مشغول بودي.يک بار مجبور شدي منتظر بشوي و براي مدت يک ربع کاري نداشتي جز آنکه روي يک

صندلي بنشيني. بعد ديدمت

که از جا پريدي.خيال کردم مي خواهي با من صحبت کني؛اما به طرف تلفن دويدي و در عوض به دوستت

تلفن کردي تا از آخرين شايعات

با خبر شوي. تمام روز با صبوري منتظر بودم.با آ نهمه کارهاي مختلف گمان مي کنم که اصلاً وقت نداشتي با

من حرف بزني.متوجه شدم

قبل از نهار هي دور و برت را نگاه مي کني،شايد چون خجالت مي کشيدي که با من حرف بزني،سرت را به

سوي من خم نکردي. تو به

خانه رفتي و به نظر مي رسيد که هنوز خيلي کارها براي انجام دادن داري.بعد از انجام دادن چند کار،تلويزيون

را روشن کردي.نمي دانم

تلويزيون را دوست داري يا نه؟ در آن چيزهاي زيادي نشان مي دهند و تو هر روز مدت زيادي از روزت را جلوي

آن مي گذراني؛ در حالي که

درباره هيچ چيز فکر نمي کني و فقط از برنامه هايش لذت مي بري...باز هم صبورانه انتظارت را کشيدم و تو

در حالي که تلويزيون را نگاه

مي کردي،شام خوردي؛ و باز هم با من صحبت نکردي. موقع خواب...،فکر مي کنم خيلي خسته بودي. بعد از

آن که به اعضاي خوانواده ات

شب به خير گفتي ، به رختخواب رفتي و فوراً به خواب رفتي.اشکالي ندارد.احتمالاً متوجه نشدي که من

هميشه در کنارت و براي کمک به

تو آماده ام. من صبورم،بيش از آنچه تو فکرش را مي کني.حتي دلم مي خواهد يادت بدهم که تو چطور با

ديگران صبور باشي.من آنقدر دوستت

دارم که هر روز منتظرت هستم.منتظر يک سر تکان دادن،دعا،فکر،يا گوشه اي از قلبت که متشکر باشد.

خيلي سخت است که يک مکالمه

يک طرفه داشته باشي.خوب،من باز هم منتظرت هستم؛سراسر پر از عشق تو...به اميد آنکه شايد امروز

کمي هم به من وقت بدهي.

آيا وقت داري که اين را براي کس ديگري هم بفرستي؟ اگر نه،عيبي ندارد،مي فهمم و هنوز هم دوستت

دارم. روز خوبي داشته باشي...

از طرف...دوست و دوستدارت:خدا

****

و باز هم تنهایی...!!!

آری یکی را دوست میدارم آن را احساس کردم در قلبم…

او همان ستاره درخشان آسمان شبهای دلتنگی وتیره و تار من است…

او همان خورشید درخشان آسمان روز های زندگی من است…

یکی را دوست میدارم…آری او همان مهتاب روشن بخش شبهای من است…

قلبم او را دوست میدارد و من هم تسلیم احساس پاک قلبم میباشم…

یکی را دوست میدارمِِ همان فرشته ای که در نیمه شب عشق به خوابم آمد ومرا با

خود به دشت دوستی ها برد…او همان فرشته ای است که با بالین سفیدش

مرا به اوج آسمان آبی برد و مرا با دنیای دوستی و محبت آشنا کرد…

یکی را دوست میدارم همان کسی که هر شب قصه لیلی و مجنون در گوشم

زمزمه میکردومرا به خواب عاشقی میبرد…

یکی را دوست میدارم همان کسی که مرا آرام کرد و معنی دوستی را به من

آموخت…اینک که من با او هستم معنی واقعی دوست داشتن را فهمیدم…

او مثل ابر بهار زودگذر نیست  او برایم مانند یک آسمان است که همیشه بالای سرم

می باشد…آسمانی که وقتی ابری میشود چشمهای من هم از دلگیری او بارانی میشود…

آری  تو برایم مانند همان آسمانی… یکی را دوست میدارم

او دیگر یکی نیست او برایم یک دنیا عشق است…پس بمان ای کسی که تو را دوست میدارم

بمان و تسلیم احساسات پاک من باش…می خواهم با تو تا آخرین نفس بمانم…

می مانم تا زمانی که خون عشق در رگهای من جاری است…

ای خورشید آسمان روزهای من  ای مهتاب روشنی بخش شبهای من

ای ستاره درخشان آسمان تیره و تار من  ای آسمان  و در پایان ای همدم زندگی من

......عاشقانه ها......

اگه یه روز رفتی و برنگشتی بهت قول نمیدم منتظرت میمونم...اما ازت یه خواهش دارم

وقتی اومدی یه شاخه گل رو قبرم بزار..!!

من بی تو یک سرزمین گم شده ام..من  بی تواسمانی بی ستاره ام.. من بی تو باغی بدون گلم

و تو نمی دانی که بی تو تنهایم....!!!

دو تا ادم برفی دو طرف رودخونه عاسق هم میشن از عشقشون اب میشن تاشاید یه جایی تو رودخونه بهم برسن....!

تا که بودیم نبودیم کسی..کشت مارا غم بی هم نفسی..تا که خفتیم همه بیدار شدن..تاکه مردیم همگی یار شدن..قدر آن شیشه  بدانید که هست..نه در آن موقع که افتاد و شکست..!

من..

پری کوچک غمگینی را میشناسم که در اقیانوس مسکن دارد و دلش را در یک نی لبک چوبین می نوازد

آرام ، آرام

این جندتا عکس عاشقونه ی طلایی واسه هوادارمون 

بازگشت

سلام و صد سلام

آبجی بهار داداشی دوباره اومد.

اومدم تا مثل گذشته ها هوادارامون رو  خوشحال کنیم.

تو این مدت درگیر کار های دانشگاه بودم،که نتونستم خدمت شما دوستای عزیز و قشنگم برسم.

آبجی بهار خیلی دوست دارم.

دوستار همتون داداش بهی.

سعی کن کسی رو دوست داشته باشی

 که قلبش اونقدر بزرگ باشه که

 واسه بزرگ کردن خودت،

تو قلبش مجبور نشی خودتو کوچیک کنی...

آنکس که مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود که به شوق من آمده باشد رهگذري بود که روي

 برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان آوازي بود که من گمان مي

 کردم ميگويد: دوستت دارم...

اینم کادویی تولدت

تهفهی درویشی بیش نیست تقدیم به آبجی بهارم 

تولدت مبارک خوشگل نرین بهار دنیا

تولد پیشاپیش مبارک     

امشب شب ما غرق گل و شادی و شوره

از جشن ستاره آسمون یه پارچه نوره

امشب خونمون پر از طنین دلنوازه

تو خونه پر از نوای دلنشین سازه

عزیزم هدیه ی من برات یه دنیا عشقه

زندگیم با بودنت درست مثله بهشته

تو خونه سبد سبد گلهای سرخ ومیخک

عزیزم دوستت دارم تولدت مبارک

جشن تو جشن تولد تموم خوبی هاست

جشن تو شروع زیبای تموم شا دیهاست

جشن تو شروع یک روز مقدسه برام

وقت شکر گذاریه به سوی درگاهه خداست

امشب تو ببین چه شور وحالی وصفایی

توستی که گل سرسبده محفل مایی

امشب رو لبا گلهای خنده واسه توست

آرزوی ما بخت بلند در طالع توست

  ۴/۲۷       روز تولد بهار جونم 

داداش همیشه عاشقت داداش بهنام

خیلی دور اما نزدیک

وقتی تو نیستی/ نه هست های ما، چونان که بایدند/نه بایدها......./ مثل همیشه آخر حرفم/ و حرف آخرم را / با بغض می خورم/عمری است/ لبخندهای لاغر خود را / در دل ذخیره می کنم/ باشد برای روز مبادا !/ اما، در صفحه های تقویم روزی به نام روز مبادا نیست/ آن روز هر چه باشد / روزی شبیه دیروز/ روزی شبیه فردا/ روزی درست مثل همین روزهای ماست/ اما کسی چه داند؟/ شاید امروز نیز روز مباداست! / وقتی تو نیستی / نه هست های ما / چونانکه بایدند / نه بایدها...... / هر روز بی تو روز مباداست !!

ابجی بهارم دوست دارم

خیلی خیلی  گلی

خیلی هم به من لطف داری

من لیاقت این همه خوبی رو ندارم

عشق نمي پرسه تو کي هستي؟ عشق فقط ميگه: تو ماله مني . عشق نمي پرسه اهل کجايي؟ فقط

 ميگه: توي قلب من زندگي مي کني .عشق نمي پرسه چه کار مي کني؟ فقط ميگه: باعث مي شي

 قلب من به ضربان بيفته . عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟ فقط ميگه: هميشه با مني . عشق نمي

 پرسه دوستم داري؟ فقط ميگه:

 دوستت دارم

عشق

 خدایا!

گاهی که دلم از این ان و زمین و زمان  میگیره

نگاهم را بسوی تو و آسمون میگیرم،

و آنقدر با تو دردو دل میکنم،

تا کم کم چشم هایم با ابر های بهاری مسابقه میگذارند.

و پس از اون که قلبم سبک میشه

تو می ایی و تمام فضای دلم را پر میکنی

آن وقت دیگر آرام می شوم

و احساس می کنم هیچ چیز نمی تواند مرا از پای در بیاورد

چون ،تو را در قلبم دارم،،

ای محبوب من...

؟!...

و میوه در ابتدای کمال....

بنگر که چگونه می افتی ؟!....

تقدیم به داداشی خودم

ارزوی خوشبختی میکنم با وجود چنین داداش گلی

و افتخار میکنم وبه خودم میبالم که در کنارم هستی

امیدوارم بتونم جواب این همه محبت و لطفی که نسبت به من داری رو بدم

من فدای این احساس قشنگ و لطیف تو بشم،که اینقدر خوبی...

سکوت حقیقت است

فریاد است

سرشار از سخنان ناگفته است

از حرکات ناکرده

اعتراف به عشق های نهان

و ببین که این بغض بی صدای من

اعتراف

به عشق همیشگی توست

هرگز به كسي نگاه نكن وقتي قصد دروغ گفتن داري!

 هرگز به كسي محبت نكن وقتي قصد شكستن قلبش را داری !!!

 هرگز قلبي را قفل نكن وقتي كليدش را نداري!!

وقتي کوچيک بوديم دلمون بزرگ بود

 ولي حالا که بزرگ شديم بيشتر دلتنگيم!!!

کاش کوچيک مي مونديم تا حرفامون رو از نگاهمون بفهمن !

نه حالا که بزرگ شديم و فرياد هم که مي زنيم

باز کسي حرفمون رو نميفهمه !!!

باز به دفتر تنهايي هايم نگاهي تازه مي اندازم ... و من تنها حرفهاي نگفته اي را مرور مي كنم كه شايد روزي بخواني و شايد هم.... اما هر چه هست قلبم را به انتهاي حسرت مي برد... مهربانم بدون تو شبها غم را به آغوش مي كشم... و به ياد تو خواب قاصدك را زير و رو مي كنم و تنها به عمق جاده ي ماه سفر مي كنم . بهترينم حضور تو در همه ي لحظه هاي من اگر چه محسوس نيست اما هميشه آرامش قلبت را در بند بند وجودم احساس مي كنم و تنها ياد نگاه توست كه خورشيد آرزوهايم را بر فراز آسمان عشق به درخشندگي گوهرهاي ناب محبت مي تاباند ... چشمهاي تو وسعت آسمان حضور را به زندگي من مي بخشد ... نمي خواهم به افسانه ي بي تو بودن فكر كنم... قصه ي عشق من و تو افسانه نيست كه با حقيقت فاصله داشته باشد ... ماجراي ما داستاني واقعي و شيرين است كه پاياني ندارد... مگر با مرگ.... اي كاش بودي و اشكهاي غلتيده روي گونه هايم را با دستان گرم مهربانت پاك مي كردي شايد اين بهانه اي بود براي احساس ناب نوازش دستانت بر روي چهره ي خسته و تنهايم.... حرفهاي نگفته اي كه شايد هميشه نا گفته بماند بر قفس تنگ سينه ام سخت بيتابي مي كند و تنها آغوش گرم عشقت درب اين قفس شكسته را باز مي كند و مرغ اسير عشق را در آسمان زندگي من و تو با سرافرازي به پرواز در مي آورد ... و آن گاه .... من زندگي تازه ام را با تو جشن مي گيرم.... زندگي با تو در كنار تو .... با كمال زيباي ...عشق ... آرامش... با تو تنها با تو

با تو ای تنهایی

نیست .........تنهایی دوست دارم زیرا تجربه کردم ......... تنهایی را دوست دارم زیرا خدا هم

 تنهاست .........تنهایی را دوست دارم زیرا در کلبه تنهایی هایم در انتظار خواهم گریست وکسی گریستنم را نمیبیند

یادم باشد

يادم باشد هيچگاه لرزيدن دلم را پنهان نكنم تا تنها نمانم 

يادم باشد جواب كين را با كمتر از مهر و جواب دو رنگي را با كمتر از صداقت ندهم

يادم باشد گره تنهايي و دلتنگي هر كس فقط به دست دل خودش باز مي شود

يادم باشد حرفي نزنم که به کسي بر بخورد نگاهي نکنم که دل کسي بلرزد خطي

ننويسم که آزار دهد کسي را که تنها دل من ؛ دل نيست يادم باشد براي درس گرفتن

 و درس دادن به دنيا آمده ام نه براي تكرار اشتباهات گذشتگان.

تگان